Almenn skrif
Þegar minnkandi hlutdeild er ranglega kölluð hnignun
Orðrétt Textinn er birtur eins og hann stóð í aðalfærslunni. Aðeins röng stafakóðun Facebook-útflutningsins hefur verið leiðrétt.
Enn meiri upplýsingaóreiða
Þetta þótti mér dapurleg lesning frá mínum ágæta fyrrum prófessor við Háskóla Íslands, Ragnari Árnasyni.
Í greininni er látið í veðri vaka að það segi einhverja sögu um mikla hnignun Evrópu að hlutfall evrópskrar þjóðarframleiðslu af heimsframleiðslu hafi minnkað. Með greininni er birt villandi mynd og gefið í skyn að þetta hafi eitthvað með stöðnun í Evrópu að gera.
En hlutdeild bæði Bandaríkjanna og Evrópu í heimsframleiðslu hefur dregist saman af fullkomlega augljósum gleðitíðindum. Frá 1990 hefur ríflega þriðjungur mannkynsins — um 2,9 milljarðar fólks — verið að rísa úr sárri fátækt í betri efni í Kína og Indlandi. Miðað við þjóðarframleiðslu á mann eiga þessi lönd þó enn langt í land miðað við Bandaríkin og Evrópu.
Skýringarmyndir að neðan.
Auðvitað er augljós afleiðing þessarar jákvæðu þróunar að hlutfall þjóðarframleiðslu bæði Bandaríkjanna og Evrópu af heimsframleiðslu hefur minnkað. Þetta er einföld stærðfræði.
Það er raunar lífleg umræða innan fræðasamfélags hagfræðinga um hvort lífskjör hafi vaxið hraðar í Bandaríkjunum eða Evrópu. Svarið er ekki augljóst, meðal annars vegna þess að Evrópubúar hafa kosið að stytta vinnutíma sinn umtalsvert, en Bandaríkjamenn ekki. Það er efni í aðra færslu, sjá mynd hér að neðan.
En að sýna mynd af hlutfallslegri framleiðslu Evrópu af heimsframleiðslu og reyna að draga upp þá mynd að hún segi eitthvað um það hvort skynsamlegt sé fyrir Ísland að taka þátt í auknu alþjóðlegu samstarfi með aðild að ESB, er dæmi um einmitt þá upplýsingaóreiðu sem þarf að varast í umræðunni um þessi mál — ekki síst þegar hún kemur frá jafn reyndum fræðimanni og Ragnari.